Բնապահպանական հանգիստ

Շարունակեմ պատմել հագեցած ամառային հանգստիս մասին: Օգոստոսի 4-25-ը Եղեգնաձորում էի` մասնակցում էի «Սյունիք» բարեգործական ՀԿ-ի կազմակերպած «Ամառային Համալսարան» ճամբարին:

Հայաստանցի ու վրաստանցի մի խումբ ուսանողներով ոչ միայն մի լավ հանգստացանք, այլ նաեւ բնապահպանական խնդիրներ ուսումնասիրեցինք ու փորձեցինք նոր լուծումներ առաջարկել դրանց համա:

Աշխատում էինք հագեցած գրաֆիկով. նախ 3 օր ինտերակտիվ դասընթացներ բնապահպանության ու ոլորտում առկա գլոբալ խնդիրների վերաբերյալ, փոքրիկ մրցույթներ եւ այլն: Այնուհետ` բաժանում աշխատանքային խմբերի, բնապահպանական խնդիրների ուսումնասիրում, զեկույցների պատրաստում ու ներկայացում, լուծումների առաջարկներ: Այս ամենին զուգահեռ` ֆիլմերի դիտում ու քննարկում, մշակութային երեկոներ ու ժամանցային ծրագրեր:

Գլխապտույտ օրերին էին` աշխատանքային խմբերով այցելեցինք Զորաց վանք, Հերմոնավանք, Հերմեն գյուղ, որտեղ զրուցեցինք գյուղապետի` Գայ Սահակյանի հետ և ծանոթացանք գյուղի խնդիրների հետ, եղանք նաև Եղեգիս գետի ափին և Եղեգնաձորի ջրվեժում:

Թե դասերը, թե ֆիլմերը մեզ շատ բան սովորեցրին, բաներ, որ նախկինում մենք չէինք նկատում, իսկ դրանք իրականում շատ մեծ խնդիրներ են բնության համար:

21 օր շարունակ միասին էինք ու մթնոլորտն ու մասնակիցներն այնքան լավն էին, որ ամենադժվարը բոլորիս համար բաժանումն էր: Վերջին օրը մեզ բոլորիս համախմբեց խարույկը, աստղազարդ երկինքն ու բաժանման թախիծը...

Լիա Սայադյան

sayadyanlia@gmail.com

«Անհանդուրժող եղեք միայն դեպի անհանդուրժողականությունը»

Այս ամառ եւս մեկ անգամ համոզվեցի, որ Հիպոլիտ Տենի այս խոսքերն իզուր չեն ասված:

Օգոստոսի 19-24-ը Լուսակերտում մասնակցում էի Հայաստանի ազգային փոքրամասնությունների համար կազմակերպված «Հանդուրժողականության կառուցում» ամառային ճամբարին:

Ճամբարի նպատակն էր Հայաստանում ապրող ազգային փոքրամասնությունների ներկայացուցիչներիս համախմբել հանդուրժողականության մթնոլորտում` միաժամանակ օգնելով մեզ ճանաչել միմյանց ու միմյանց մշակույթը:

Հայաստանում գործող տարբեր միջազգային կազմակերպությունների ներկայացուցիչները հինգ օր շարունակ տարբեր դասընթացների ու սեմինարների միջոցով մեզ հանդուրժողականություն էին սովորեցնում:

Վստահորեն կարող եմ ասել, որ ճամբարում օրերն անցան ջերմ ու ընկերական մթնոլորտում, իսկ ինչն ամենակարևորն է` մենք շատ գիտելիքներ ձեռք բերեցինք, որոնք անպայման կկիրառենք մեր կյանքում և շփման մեջ: Չէ± որ հանդուրժող լինելը իրականում դժվար չէ, պարզապես պետք է կարողանալ ընդունել դիմացինին այնպիսին, ինչպիսին նա կա, առանց «բայց»-երի, «եթե»-ների ու «իսկ»-երի:

Ճամբարի առօրյան լի էր նաև խաղերով, մրցույթներով ու մշակութային երեկոներով, որոնց ժամանակ մեզանից յուրաքանչյուրը ներկայացնում էր իր ազգային մշակութը, երգն ու պարը: Իսկ ամենավերջում, որպես հանդուրժողականության իսկական դրսևորում, բոլոր մասնակիցներս միասին պարեցինք հունական Սիրտակի պարը:

Ճամբարը կազմակերպել էր ՄԱԿ-ի Հայկական ասոցիացիան` ՄԱԿ-ի հանրային տեղեկատվության Երևանյան գրասենյակի, ԵԱՀԿ Երևանյան գրասենյակի և «Բաց հասարակություն» իստիտուտի աջակցությամբ:

Լիա Սայադյան

sayadyanlia@gmail.com